با قهرمان جهان بلند شدم!

دوستان عزیز سلام.....بعد از چند روز غیبت به خاطر مسافرات و یه سری مشکلات دیگه یه انگیزه می خواستم تا دوباره اینجا بیام و چیزی رو برای معذرت خواهی این همه تاخیر پیشکش کنم که استاد عزیزم مهدی محبی سوژه رو به دست من داد... بهانه ای که باهاش کلی انرژی بگیرم. عکسی که می بیند عکس محمود نامجو است که چند وقت پیش مسابقات وزنه برداری هم به یاد او برگزار شد. از آخرین بازی که این عکس چاپ شد ۶۰ سال می گذره! آخرین بار این عکس در سالنامه سپهر به تاریخ فروردین ۱۳۲۹ چاپ شد. یعنی همون روزهایی که نامجو دو کیلو نیم رکورد جهان رو در انگلیس شکسته بود و قهرمان جهان شده بود.

از دست استادایی چون محبی که  این مدت این عکس رو پیش خودش نگه داشته بود این رو حداقل یاد گرفتم که بزرگان گذشته رو فراموش نکنم تا شاید بزرگی دیگر در زمان خودم ببینم. به پرچم پر افتخار شیر و خورشیدی که دست این قهرمان هست نگاه کنید تا اوج عظمت رو درک کنید. لبخند نامجو با تو حرف می زند و اون این که ایران رو فراموش نکنید....  

نارنجی ترین گربه سیاه اهواز!

آبی های شهر اهواز این هفته به مصاف یک حریف کاملا ویژه می روند،مس کرمان که از زمان صعود خود به لیگ برتر همیشه گربه سیاه استقلالی های اهواز بوده است.

فصل قبل اهوازی ها در آستانه قهرمانی بودند که در بازی ماقبل آخرخود در اهواز، از مس کرمان پذیرایی کردند و اگرآن بازی را به سود خود تمام می کردند با توجه به تساوی سایپا درکرج می توانستند سرنوشت قهرمانی را در دست بگیرند. وقتی یک نوری صبری آماده درون دروازه مس قرار گرفت، آبی ها هرچه زدند به در بسته خورد اما در نهایت در دقیقه 75 دروازه مس باز شد تا چند گوشی از مقامات تیم اهوازی در اوج شادمانی به زمین بخورد! همه کار قهرمانی اهوازی ها را تمام شده می دانستند که دقیقه 92 توپ علی مولایی مهاجم مس به زیر طاق دروازه استقلالی ها خورد تا خداداد افشاریان در کمال ناباوری مرکز زمین را به نشانه گل تیم مس نشان دهد، در اهواز آشوبی به پا می شود که تمام آن هفته لیگ برتر را تحت تاثیر خود قرار می دهد! کرمانی ها در حالی به این شکل فجیع دست اهوازی ها را از قهرمانی کوتاه کردند که بازی رفت آن فصل را نیز با یک شگفتی کامل با نتیجه 3بر1 به مسی ها واگذار کرده بودند. آن هم در حالی که بازهم با یک گل از حریف خود پیش بودند.

اهوازی ها که کاملا نسبت به مس کرمان آلرژی پیدا کرده بودند بازی رفت این فصل را هم خیلی راحت در کرمان با نتیجه 2 بر 1 واگذار کردند تا هیچ گربه سیاهی را به وحشتناکی تیم مس کرمان ندیده باشند.

آن ها در حالی باید این هفته به مصاف این حریف دوست نداشتنی خود بروند که مس در بهترین روزهای این فصل خود به سر می برد، کسب هفت امتیاز از سه بازی و180 دقیقه بسته نگه داشتن دروازه، به مسی ها این اجازه را می دهد که حتی از این بازی نیز به عنوان پله ای برای رسیدن به نیمه بالای جدول نگاه کنند. هرچند این بازی برای اهوازی ها یک دیدار کاملا حیثیتی محسوب شود!

تو بهتر از این هستی!

اگر به لیست تیم‌های منتخب هفته که در نشریات مختلف ورزشی طی روزهای آینده منتظر شده است نگاه کنید به‌طور قطع نام چند بازیکن مس را در آن‌ها پیدا خواهید کرد. بازیکنان این تیم یکی از بهترین بازی‌های خود را در طول این فصل لیگ برتر انجام دادند تا یک بازی بسیار بزرگ را به سود خود خاتمه دهند. مس در تمامی خطوط بیشتر از حد انتظار ظاهر شد و اگر از موقعیت‌های خود بهتر استفاده می‌کرد چه بسا سنگین‌ترین شکست استقلال را در این فصل رقم می‌زد.

مهدی رحمتی: ستاره‌‌ی بازی رفت دو تیم، هرگز آن آرامش بازی رفت که منجر به مهار پنالتی توسط او شد را نداشت. رحمتی در این بازی عصبی‌تر از همیشه بود و این‌را از چهار خروج اشتباه او که قلب هواداران مس را در لحظاتی دچار ایست کرد فهمید. کارت زردی هم که او به واسطه‌ی اعتراض خود دریافت کرد چندان با بازوبند کاپیتانی که برای اولین بار بر دست می‌کرد همخوانی نداشت. هرچند رحمتی با ادامه‌ی بازی صلابت خود را پیدا کرد و دروازه‌ی خود را برای سومین بازی متوالی بسته نگه داشت تا هم‌چنان نقطه‌ی اتکای تیم مس باشد.

سکوفوفانا: وقتی استقلالی‌ها جدا از پرتاب اوت‌های علیزاده، حتی یک توپ هوایی خود را نمی‌توانند به مقصد برسانند باید به‌دنبال یک آسمان خراش در خط دفاع مس گشت. مدافع سیاه چرده‌ی مس در تمامی نبردهای هوایی یک پیروز کامل بود. پوشش‌های او هیچ فضای خالی در اختیار مهاجمان استقلال قرار نداد تا یکی از روزهای بسیار خوب را با مس تجربه کند.

مرتضی ابراهیمی: بدون شک بهترین بازی فصل خود را برای مس انجام داد. هواداران مس آرزو می‌کردند که ای کاش ابراهیمی همیشه تا این حد انگیزه داشته باشد که گل بزند، توپ از روی خط دروازه برگرداند، و اجازه‌ی آب خوردن به مهاجمان حریف مثل آرش برهانی ندهد. ابراهیمی بی‌نظیر بود و بدون شک بهترین بازیکن این بازی لقب می‌گیرد.

رسول میرطرقی: خط دفاعی که 270 دقیقه‌ دروازه‌ی تیم خود را بسته نگه می‌دارد حتما کار خود را به‌خوبی انجام می‌دهد. رسول میرطرقی یکی از عناصر اصلی این خط دفاعی است. حتما فرهاد کاظمی تا الان فهمیده است از نیمکت‌نشین کردن او تا چه اندازه مغبون شده است. میرطرقی در بازی با استقلال هرچند در برخی صحنه‌ها در مقابل امیرآبادی کم آورد و نتوانست او را مهار کند. اما بازی از جان و دل او سبب شد همه را نسبت به بازی خود راضی کند. میرطرقی هرچه داشت رو کرد و با تعصب برای تیمش جنگید.

جلال امیدیان: در روزی که سمت راست خط دفاعی استقلال یک اتوبان بود، امیدیان هربار که اراده کرد از این منطقه نفوذ کرد. او ضمن این‌که در خراب کردن بازی استقلالی‌ها نهایت دقت را خراب کرد، اگر زالدرون قدر پاس‌های او را می‌دانست می‌توانست پایه‌گذار گل‌های بیشتری از تیم خود نیز باشد. او در رفت و برگشت‌های خود کمتر از همیشه کم آورد تا یکی از بهترین‌های مس در این بازی باشد.

رسول نویدکیا: بی‌نظیرتر از همیشه بود. هر زمان خواست میانه‌ی زمین استقلال را به هم ریخت و تا محوطه‌ی جریمه‌ی حریف پیش رفت و يك موقعيت خطرناك را به سود مس رقم زد. او مغز متفكر نارنجي‌پوشان در اين بازي بود كه توانست با بازي تيزهوشانه‌ی خود استقلالي‌ها را غافل‌گير كند. هرچند در 25 دقيقه‌ی پاياني او نتوانست درخشش خود را تداوم ببخشد تا مس مجبور به عقب‌نشيني شود. اوج بازي نويدكيا سانتر ديدني‌اش براي ابراهيمي بود كه گل مس را رقم زد.

رضا غني‌زاده: محروميت حسين‌خاني و رجبي از اين بازي باعث شد كه خيري به مركز زمين رود تا جا براي بازي غني‌زاده باز شود. همه فكر مي‌كردند كه او نتواند از پس اين بازي دشوار برآيد اما غني‌زاده در سمت راست زمين براي مس با دوندگي بالاي خودش راه‌هاي نفوذ استقلالي‌ها را بست و بازي مثبتي را به نمايش گذاشت.

مجيد خدابنده‌لو: اگر بازيكنان مس را از نظر ميزان دوندگي تقسيم كنيم او در دسته‌ی نخست قرار مي‌گيرد. خدابنده‌لو زياد دويد، هرچند خيلي از اين دويدن‌ها حرز بود. او هر زمان در زمين حريف حاضر مي‌شد بيشتر كارايي داشت تا زماني‌كه عقب مي‌كشيد. چراكه در بسياري از موارد باعث تخريب حملات استقلال از زمين آن‌ها مي‌شد.

شاهين خيري: در اين بازي بمب انگيزه بود. تمام تلاشش را كرد كه در آخر بازي خيلي چيزها را به استقلالي‌ها ثابت كند كه باعث شش‌ماه خانه‌نشيني او در اين فصل شده بودند و وقتي پيراهن نارنجي خود را بر بالاي سرش همانند قهرمانان مي‌چرخاند حتما به اين مهم دست يافته بود. خيري برخلاف خيلي از تحليل‌ها يكي از بهترين‌هاي مس در بدو ورودش لقب گرفته است. او در اين بازي آن‌قدر خوب ميدان‌داري كرد كه حملات آبي‌ها به غير از چند صحنه هيچ‌گاه به درستي از ميانه‌ی زمين شكل نگيرد.

اوچه: هنوز با اوچه‌اي كه اولين باز پيراهن مس را در برابر پاس همدان به تن كرد فاصله دارد. او در اين بازي چند موقعيت خوب را از دست داد و در چند مورد نيز اصرار او براي دادن پاس به زالدرون باعث از دست رفتن موقعيت‌هاي خوبي براي مس شد. اوچه يك مهاجم است و يك مهاجم خوب آن است كه از معدود موقعيت‌ها استفاده كند.

زالدرون: هرچند بارها خط آفسايد استقلالي‌ها را شكاند و با بازي  بدون توپ زيباي خود بارها خودش را در موقعيت گلزني قرار داد، اما عدم تمركز او در اين بازي كه به مصدوميت از ناحيه‌ی مچ پايش هم مربوط بود باعث شد مهاجم مس نزديك به چهار موقعيت گل را از دست دهد. او اگر دقت مي‌كرد مي‌توانست با يك هتريك رويايي در يك بازي بزرگ به صدر جدول گلزنان نيز نزديك شود. اما حيف كه او قدر آنان را ندانست.

(عکس ها: صالح رزم حسسنی)

                                                    ادای حق مردم

هرچند بازگشت رویایی پرسپولیس برابر ابومسلم و جبران سه گل عقب افتاده، می‌تواند از آن دسته اتفاقاتی باشد که تمام هفته یک لیگ را تحت تاثیر خود قرار دهد، اما اتفاقی مهم‌تر از این در کرمان رخ داد و آن بازی دراماتیک مس و استقلال تهران بود که می‌توان درمورد آن سال‌ها حرف زد و قطعا جزو آن دسته بازی‌هایی خواهد شد که تبدیل به بخشی از خاطرات ماندگار لیگ برتر این فصل می‌شود.

هرچقدر فیروز کریمی سعی می‌کرد حضور قلعه‌نویی را روی نیمکت مس عادی جلوه دهد و هرچقدر بین مربی مس و ناصر حجازی پیش از بازی نوشابه باز شد تا حساسیت‌های بازی به حداقل خودش برسد، اما هرگز نمی‌شد انتظار یک بازی کاملا آرام و بدون دخالت اتفاقات اطراف زمین را در ورزشگاه باهنر کرمان داشت. وقتی حجازی به کرمان نمی‌آید تا مشخص شود میزان خلوص آن مصاحبه‌های گل و بلبلی تا چه حد است، باید مطمئن می‌شدیم که تمامی به آغوش کشیدن‌ های، رحمتی، خیری و ابراهیمی از این سو و یک ایل بازیکن استقلال در برابر قلعه‌نویی در آن سو تا چه اندازه نمایشی و بی‌مزه است! این بازی کاملا متفاوت بود و دقیقا در دسته بازی‌هایی قرار می‌گرفت که امتیاز آن هرگز به عدد سه ختم نمی‌شد. چه برای کرمانی‌ها که هرگز طعم شیرین پیروزی  برابر سرخابی‌های پر ادعای پایتخت را تجربه نکرده بودند و چه برای تمامی طرفین غیر کرمانی درگیر در ماه‌های اخیر، که با این بازی بالاخره به یکدیگر رسیدند. از قلعه‌نویی و حجازی بگیر تا طالب‌لو، رحمتی، صادقی، خیری و... که این بازی از آن دسته اتفاقاتی بود که خیلی برای صاف کردن دلشان اتفاق نمی‌افتاد! به خصوص مربی مس که با این پیروزی از حالا می تواند به عنوان یکی از گزینه های فصل بعد نیمکت آبی نام خودش را مطرح کند! 

تجربه نشان داده است که قلعه‌نویی در نبردهای حیثیتی همیشه یک قدم جلوتر از سایر رقیبان خود قرار دارد. کافی است به تمامی مصاحبه‌های او بعد از دربی‌هایی که برروی نیمکت استقلال می‌نشست نگاه کنید که چگونه از "آقا امام زمان" به واسطه‌ی خلق این پیروزی تشکر می‌کرد. و همین یکی دیگر از نکته‌های دل‌گرم کننده برای کرمانی‌ها بود که می‌خواستند بعد از مدت‌ها یک جشن واقعی را از طریق فوتبال برپا کنند. در مقابل، فیروز کریمی با پاهایی لرزان از تونل ورزشگاه باهنر به سمت زمین چمن می‌آمد وقتی تمام ناکامی‌های خود را برابر کرمانی‌ها به یاد می‌آورد. وقتی هنوز ده دقیقه از بازی نگذشته بود که مرتضی ابراهیمی دروازه‌ی استقلال را فرو ریخت، حتما کریمی نگاهی به آسمان انداخته است تا تعداد کلاغ‌های درحال پرواز بر فراز سر خود را بشمارد! کریمی وقتی فهمید بازهم باید یقه کت خود را در کرمان بالا دهد و با سرافکندگی کرمان را ترک کند که دید، مرتضی ابراهیمی، شاهین خیری، رسول نویدکیا و یک جماعت نارنجی پوش دیگر با انگیزه‌تر از همیشه در برابر تیم او ایستاده‌اند. بازی مسی‌ها دقیقا همانی بود که کرمانی‌ها خیلی وقت بود منتظر دیدن آن بودند اما مدت‌ها از دیدن آن به هر دلیلی محروم بودند! در مقابل استقلال از همان ابتدای بازی، خود را با وجود مجیدی، برهانی و البته علی منصوریان خلع صلاح دید. حتی خط حمله‌ی تمام کرمانی استقلال هم با آمدن علیزاده به زمین نتوانست از رودربایسی کرمانی‌ها خارج شود و فوتبال دستی تیم کریمی دقیقا همه را به یاد تیم پارسال این تیم انداخت که همیشه مرفاوی را پای دیوار نگه می‌داشت!

کریمی بازهم در کرمان باخت آن‌هم یکی دیگر از آن دسته بازی‌هایی که می‌توانست سرنوشت او را در آینده رقم بزند. همانند بازی استقلال اهواز تحت هدایت او برابر مس در اهواز که قهرمانی را از تیم او گرفت. برای همین او هم شاید همانند حجازی تصمیم بگیرد که هیچ زمان به کرمان نیایید. در مقابل تزریق انگیزه‌ی قلعه‌نویی به بازیکنانش و نمایش فوق‌العاده آن‌ها، یک شب به یاد ماندنی را برای کرمانی‌ها رقم زد وقتی برای اولین بار در تارخ فوتبال خود سرانجام قطب‌کشی کردند و پیروز یک بازی سرخابی خود شدند. حالا مس بعد از کسب هفت امتیاز از سه بازی و 180 دقیقه گل نخوردن سر خود را در جدول لیگ برتر بالا می‌کند و چشم انتظار روزهای بهتر برای خود می‌ماند.

تمامی اتفاقاتی که در زمین افتاد باعث شد تنها یک اتفاق بی‌افتد، و آن پیروزی کرمان بود و بس. حق کرمانی‌ها بعد از پشت سرگذاشتن یک نیم فصل کابوس بار، ادا شد حالا دلیل آن هرچه بود، باشد. اما می‌توان بعد‌ها از خواب بچه‌های کرمانی گفت که در شب 22 بهمن 1386 بارها و بارها خواب پریدن به هوا بعد از شکست آبی‌های مغرور پایتخت را دیدند. باید ممنون فوتبال بود که این جشن را با خود به کرمان آورد.

از تایسون و هالیفلد تا قلعه نویی و حجازی! 

همان روزی که امیر قلعه نویی بعد از دو سال به فوتبال باشگاهی ایران برگشت و هنوز جوهر امضای او بر روی برگه قراردادش با مس کرمان خشک نشده بود، همه یک جمله را برای خود تکرار می کردند و آن " واوو حالا بازی مس و استقلال دیدن دارد" بود! شاید اگر یک طرفدار بوکس حرفه ای فوتبال دوست می شد، در این لحظات این توقع را داشت که حجازی و قلعه نویی پیش از این بازی همانند تایسون و هالیفیلد در یک کنفرانس مطبوعاتی اینبار در کنار هم بنشینند و هرچه از دهانشان در می آید به هم بگویند و در آخر هم از همان مکان به جان هم بی افتند تا مسابقه به اوج حساسیت خود برسد! اما خداروشکر اینجا فوتبال است و هیچ خبری از این اتفاقات بد نیست و آنقدر دوستی ها به خصوص قبل از رویارویی زیاد می شود که طرفین مسابقه ناخودآگاه به یاد آشتی می افتند! اما جالب این که درست برخلاف آن مسابقه بوکس، همه بازی مس و استقلال نیز جدال قلعه نویی و حجازی نیست. بلکه خیلی ها قصد نشان دادن خودشان در این بازی را دارند. به همین خاطر حساسیت این بازی حساس را خیلی بیشتر از این حرف ها می دانیم.

سابقه بازی مس-استقلال

اولین باری که مس این اجازه را یافت پای یکی از قطب های فوتبال کشور را به کرمان باز کند پاییز سال 1378 بود. زمانی که استقلال با هدایت سکومروخوف روسی در اوج بحران به سر می برد و مس توانست با شکست دادن هما در دور سوم جام حذفی حریف استقلال شود. در روزی که در ورزشگاه هفت هزار نفری سلیمی کیای کرمان 15 هزار تماشاگر نشسته بود! و هر لحضه امکان فرو ریختن سقف و یا دکلی می رفت، استقلالی ها با سه گل نوازی، فکری و داداش زاده کرمان را ساحل آرامش خود کردند. در بازی برگشت هم که استقلال به علت محرومیت، تماشاگرانش را در اختیار نداشت در ورزشگاه تختی و در نمیه دوم پنج گل را به مس زد تا دیگر هوس قطب بازی به سرش نزند. دو تیم دیگر بازی نکردند تا اولین بازی لیگ برتری مس در کرمان که برابر استقلال بود. مس در روزی که هفته قبل آن پاس را در تهران شکست داده بود و اصلا شایسته باخت به استقلال نبود پنالتی خود را توسط آلوز خراب می کند تا با پنالتی انصاریان بازی را به استقلال واگذار کند. در بازی برگشت مس برای اولین بار در لیگ برتر به آزادی می رود و آبی ها را با نتیجه صفر بر صفر متوقف می کند. این اتفاق در بازی رفت دور رفت همین لیگ هم باردیگر افتاد و در حالیکه مس تا دقایق پایانی با یک گل از استقلال جلو بود در نهایت با یک امتیاز این بازی را ترک کرد.

فیروز کریمی-کرمان

اگر از فیروز کریمی بپرسند بدترین حریفی که با آن روبرو شده ای کدام بوده است بدون شک نمی تواند از نام مس کرمان ساده بگذرد. جالب است بدانید کریمی در برابر مس کرمان همیشه شکست خورده بوده است. در دور رفت فصل گذشته در حالی که استقلالی های اهواز با کریمی همه تیم های بزرگ و کوچک را قلع و قمع می کرد به کرمان آمدند و در نهایت ناباوری و در حالیکه با یک گل از مس جلو بودند با نتیجه سه بر یک شکست خوردند. سینه زدن آلوز و تقی پور که هردو گل هم زدند، در جلوی چشم کریمی به واقع عمو فیروز را بدجور در کرمان تحقیر کرد. بعد از این بازی، کریمی که از زمین و زمان شاکی بود یکی از بهترین شاهکارهای طنز خود را رو کرد و قضیه کلاغ های سیاه کرمانی را مطرح کرد که قدرت شنوایی داشتند! او به خاطر این قضیه در کمیته انضباطی کلاغ های قرمز را هم به ثبت رساند! کریمی در بازی برگشت مس و استقلال اهواز در حالیکه تیم او با یک گل جلو بود و قهرمانی لیگ برتر را جشن گرفته بود دروازه خود را در دقیقه 93 باز شده دید تا شدت تنفرش از مس کرمان دو برابر شود. این تساوی دست او را از قهرمانی کوتاه کرد، بدتر از هر شکستی برای فیروز بود. جالب اینکه او با استقلال اهواز در این فصل بازهم در کرمان شکست خورد! آیا این طلسم برای کریمی با یک استقلال دیگر پابرجا می ماند؟! البته کریمی خیلی خوشحال است که علی مولایی از این بازی محروم است چراکه او در گل زدن به تیم های کریمی فوق تخصص داشت.

مهدی رحمتی – استقلال

بازی رفت دو تیم چشم ها را در برابر دروازه مس گرد کرد. یعنی همان جایی که مهدی رحمتی ایستاده بود و بارها با واکنش هایی که در پرونده او کمتر سابقه داشتند لبخندهای معنا دار رحمتی را به مهاجمان استقلال هدیه می کرد! رحمتی که با بی مهری تمام استقلال تهران را ترک کرده بود و به مس آمد و در بازی رفت توانست دل خود را تا حد زیادی از همه آن اتقافات صاف کند به خصوص بعد از دفع پنالتی منیعی. اما اتفاقاتی که در چند روز اخیر میان او و باشگاه استقلال رخ داد که کار را به شکایت و شکایت کشی از رحمتی رساند، به طور قطع بازهم انگیزه ها را برای دروازه بان مس زیاد می کند و به طور حتم بازهم یکی از نقاط دیدنی مقابل دروازه مس خواهد بود. استقلالی ها که یکبار چوب انگیزه بالای دروازه بان سابق خود را خورده بودند با اقدامات هفته های اخیر خود اگر نتوانند حکم محرومیت او را برای این بازی بگیرند شاید طعم دوباره آن را بچشند! در این سو همچنین شاهین خیری وجود دارد که استقلالی ها را لایق خود نمی دانست! او که با اقدامات آبی های پایتخت مجبور شد شش ماه خانه نشینی را تحمل کند حالا زمان خوبی را برای اثبات لیاقتش می داند. در آن سو اما آرش برهانی از کرمان وجود دارد که قطعا روز آرامی نخواهد داشت. نیک نفس مدیر مسی ها مستقیما اشاره کرده بود برهانی ما را در نقل و انتقالات دور زد. فصل قبل وقتی علیزاده کرمانی با استقلال به کرمان آمد فریاد " علی بیا پول" کرمانی ها امان او را برید به طوری که او گفت هیچ وقت در کرمان بازی نخواهد کرد. شاید برهانی هم در پایان این بازی از شدت ناراحتی مجبور به گفتن این حرف شود!  

قلعه نویی _ حجازی

و اما خامه روی کیک این بازی قطعا رویارویی تماشایی ناصر حجازی و امیر قلعه نویی است. جدالی که سال های سال هواداران فوتبال را چشم به انتظار خود گذاشت و بدون شک مهمترین رویداد این بازی در کرمان محسوب می شود. هرچند طرفین حرفه ای تر از این حرف ها بودند و دائما طی روزهای اخیر برای یکدیگر نوشابه باز می کردند و با اسم کوچک یکدیگر را صدا می زنند اما هرچه باشد ته مانده دل آن ها کینه ای می ماند که سال ها از یکدیگر به دل گرفته اند. حتی اگر روی کاغذ با یکدیگر آشتی کنند! قرار است برای روبوسی آن ها آش پخته شود و این دو همانند زوج های خوشبخت دست در دست یکدیگر از تونل ورزشگاه بیرون بیایند تا هواداران کاسه از آش داغتر نشوند! اما اگر خدای نکرده بعد از این بازی دیدید که دوباره همان آش و همان کاسه قبل از آش آشتی کنان را به دست شما دادند اصلا تعجب نکنید. باخت در این بازی برای این دو در آینده قطعا تبعات سختی را به جا خواهد گذاشت که البته در گذشته آن ها نیز موثر خواهد بود.

برای انجام بازی حساس دلیل از این بیشتر می خواهید؟! پس حتما بازی روز یکشنبه دو تیم را نگاه کنید چراکه این بازی از آن دسته حوادثی است که خیلی تکرار نمی شوند.   

کلاغ های کرمانی همچنان برای کریمی شوم هستند؟!

فیروز کریمی هرچه قدر استاد کسب پیروزی در جنگ های روانی باشد، در جنگ تن به تن همیشه در یک نبرد بازنده بوده است و آن زمانی است که در برابر کرمانی ها ایستاده است!و اگر بخواهد شوم ترین حریف خود را نام ببرد قطعا کرمانی ها در ردیف اول ذهن او قرار می گیرند.

او باید خیلی خوشحال باشد که کرمانی ها خیلی دیر زمانی نیست که در لیگ برتر صاحب تیم شده اند تا یکی از نقطه های همیشگی عذاب او در فوتبال عمر زیادی نداشته باشد. او همیشه بدترین خاطرات خود را در برابر مسی های کرمان تجربه کرده است و این به طور قطع ساق های او را روز یکشنبه و زمانی که به استادیوم باهنر وارد می شود بیشتر می لرزاند. وقتی خدمه هواپیما، ورود او را به آسمان کرمان اعلام می کند، ناخودآگاه ذهن آقا فیروز روانه یک سال قبل در همین ایام می شود. یعنی روزی که با استقلال اهواز به کرمان آمده بود و قرار بود فیروزخان در برابر ابراهیم تقی پور و آدریانو آلوزی قرار گیرد که وقتی با بی مهری تمام فیروز کریمی از استقلال اهواز روانه مس شده بودند انواع و اقسام مصاحبه ها را علیه یکدیگر انجام داده بودند و در واقع رقابت اصلی آن مسابقه بین این سه تن بود. استقلال اهواز در آن زمان در اوج بود و وقتی با یک گل از مس جلو افتاد فیروز فاتحانه از نزدیک تر شدن به صدر جدول لبخند می زد. اما بدترین اتفاق برای کریمی در کرمان آن بود که آلوز و تقی پور گل های استقلال اهواز را جبران کنند و در حضور او بر سر و سینه خود بزنند! کریمی تا آن زمان هیچ وقت این گونه تحقیر نشده بود که در کرمان شد. وقتی استقلال اهواز آن بازی را سه بر یک واگذار کرد، نگاه فیروز به سمت کلاغ های سیاه شومی شد که بعد از بازی، در وسط زمین به فیروز ریشخند می زدند! هرچند کریمی با مسخره کردن آن ها در کنفرانس بعد از بازی به نوعی سعی کرد روی آن ها را کم کند تا دیگر شومی خود را با کرمانی ها برای او به ارمغان نیاورند! اما سیاهی آن کلاغ های خیلی پررنگ تر از آن بود که بخت فیروز را رها کنند. دیدار ماقبل نهایی لیگ برتر فصل قبل است. مس کرمان در اهواز برابر استقلال به میدان می رود و وقتی در دقیقه 82 آبی ها گل خود را می زنند و از آن سو خبر می رسد که سایپا مساوی کرده است، کریمی خندان می شود که کلاغ ها آسمان او را رها کرده اند، اما دیدن شومی آن ها در یک چشم به هم زدن هم کافی بود وقتی در دقیقه 93 تمامی آرزوهای فیروز برای قهرمانی توسط مسی ها بسوزد و خاکستر شود. آن گل دقیقه پایانی که هنوز کسی نمی داند واقعا گل بود یا نه فقط تنفر فیروز کریمی را از کلاغ های کرمانی بیشتر می کند و بس!

کریمی بازهم به کرمان می آید. اینبار هفته چهارم لیگ برتر همین فصل است. مس بدترین روزهای خود را با کاظمی سپری می کند اما همه در کرمان خوشحال می شوند که کریمی را می بینند! شاید خود او هم باور کرده است که در این زمین شکست می خورد چراکه از انتقام هیچ حرفی نمی زند و وقتی در پایان هم با نتیجه دو بر یک بازی را واگذار می کند یقه کت خود را بالا می دهد و حتی به سالن کنفرانس هم نمی آید تا مبادا با مطرح کردن موجوداتی دیگر، حریفان خود را در کرمان بیشتر کند! او یک بازی حیثیتی دیگر را در کرمان و به شاگرد سابق خود یعنی فرهاد کاظمی واگذار کرد تا آرزو کند که هیچ وقت دیگر با کرمانی ها طرف نشود.

اما در حساس ترین هفته ها او بازهم مجبور است به کرمان بیاید. در روزی که در برابر او یک سایه سنگین به تمام معنا قرار می گیرد. رقابت با امیر قلعه نویی از آن دست رقابت هایی که شکست در آن می تواند تبعاتش خیلی سنگین تر از دواندن بازیکنان در زمین باشد. آن هم در روزهایی که حتی عده ای از کودتای ژنرالی، کاپلویی بر علیه فیروز کریمی می گویند. عمو فیروز حاضر بود هر جای دنیا در برابر امیر قلعه نویی مسابقه دهد جز کرمان و آن هم در برابر چشمان سیاه همان کلاغ های شوم. او می داند که اگر این بازی را واگذار کند، بختش در تیم آبی به سیاهی پر همان کلاغ ها شود. او دوست ندارد در پایان بازی یکشنبه صدای "قار قار" تنها صدایی باشد که او می شنود به همین خاطر او از هر سلاحی برای شکار آن ها استفاده می کند به امید اینکه اینبار او باشد که در پایان بازی بر جنازه آن ها بخندد! البته یکی از اصلی ترین سلاح های کلاغ ها در این بازی به نفع کریمی غایب است و آن علی مولایی بود که هر وقت فیروز کریمی را می دید متوجه می شد در این بازی حتما گل می زند!

برای تیم ملی کمی بیشتر از قبل دعا کنیم!

بازی تیم ملی برابر سوریه از آن دست بازی هایی بود که ما نمی بایست به خاطر برنامه ریزی و تشکیل یک تیم ملی قدرتمند در آن برنده باشیم و اگر کسی از ایران انتظار پیروزی داشت تنها به خاطر نام بزرگ و افتخاراتی بود که به مراتب تیم ایران را بالاتر از سوریه قرار می داد. اما همانطور که خیلی پیشتر هم ثابت شده بود، این لوازم برای پیروزی یک تیم فوتبال به هیچ وجه کافی نیست و اگر تیمی هم به واسطه این عوامل موفقیتی را کسب کند، تنها به مدد شانس بالای خود و استفاده از حوادث بازی بوده است.

فوتبال ما نتیجه طبیعی تمامی اتفاقاتی که درست بعد از حذف از جام ملت ها بر فوتبال ملی ما گذشت را در بازی با سوریه کسب کرد. قدیم ترها وقتی تیم ما از یک جام به تلخی جام ملت های این دوره حذف می شد، انتظار تشکیل کمیته شکست، راحت ترین پیش بینی تبعات آن شکست بود، که شاید این خود سبب می شد برای فراموشی آن شکست هم که شده چند پیروزی که حکم خاکشیر را برای فوتبال ما داشته باشد به دست بیاوریم. اما بعد از این که جام ملت های تلخ مالزی را پشت سر گذاشتیم، اصلا فدراسیون نداشتیم که بخواهد کمیته شکست تشکیل دهد یا نه. اوضاع وقتی بدتر می شود که سازمان ورزش هم وارد درگیری مسائل انتخاباتی تشکیل فدراسیون می شود و جالب تر اینکه ارکان اصلی این سازمان باعث عقب افتادن انتخابات فدراسیون هم می شوند و داستان هایی را رقم می زند که می تواند بعدها شانه به شانه داستان های هزار و یک شب زبان به زبان مردم ایران زمین بچرخد! در این شرایط فوتبال بی سازمان ما، باید هزاران کار اصلی داشته باشد جز انتخاب مربی برای تیم ملی و تشکیل آن و انجام بازی دوستانه.

چند هفته مانده به مسابقه برابر سوریه فدراسیون ما تازه شکل می گیرد. یکی از مربیان درجه چندم ایران را برای تشکیل تیم ملی انتخاب می کنیم. دربازی های دوستانه هم که به مدد مشکلات فدراسیون فوتبال وضعی بهتر از این نداریم و  بازی برابر قطر و کاستاریکا بهشت ما می شود برای بازی های تدارکاتی آن هم در حالی که تیم های رقیب مثل همین سوریه با همه درجه سومی بودن خود در آسیا، بیش از 5 بازی دوستانه را برای بازی اصلی برابر ایران انجام داده اند. در تمرینات هم مشخص است که چه می گذرد وقتی بدانی منصور ابراهیم زاده به عنوان سرمربی باید به امثال کریمی و نیکبخت و... آموزش تاکتیکی دهد تا زیر چند بطری آب لگد بخورد، خدا عالم است! وقتی همه این شرایط را کنار هم می گذاریم، متوجه می شویم همان عواملی که از آن ها انتظار پیروزی داشتیم یعنی نام بزرگمان و سابقه درخشانمان، خیلی به ما لطف کرده اند و سبب شدند که سوریه بی مهابا به دروازه ما حمله نکند تا چه بسا اکنون به فکر راه اندازی کمیته شکست پیش از موعد نباشیم! خود بازیکنان سوریه هم وقتی رحمتی را بهترین بازیکن تیم ملی کردند، باور نداشتند می توانند در تهران به پیروزی این همه نزدیک باشند و اگر جاسوس سوریه ای ها در تهران کمی کارکشته تر بود و وضع فوتبال ما را برای آن ها بهتر تشریح می کرد شاید پاشنه لرازن تیم ملی لرزش بیشتری هم برخود می دید.

نتیجه ای که برابر سوریه حاصل شد نتیجه طبیعی همه اتفاقاتی بود که در فوتبال ملی ما گذشت و تنها ناراحتی که می توانیم داشته باشیم این است که چرا شانس ما کمی بیش از خیلی زیاد نبود! تا تک شوت رجب زاده زیر طاق دروازه سوریه قرار بگیرد! این می تواند تنها ناراحتی ما از این بازی باشد و باقی باید شادمانی باشد از اینکه سوریه ای ها آنقدر جسارت نداشتند تا به بی دروپیکر ترین تیم ملی ما در سال های اخیر چنان ضربه ای وارد کنند که ایستادنمان را روی دوپا مشکل تر از قبل کنند. باید امیدوار بود... امیدوار به اینکه حداقل تا 6 فروردین انتظارنتایج طبیعی که از فوتبال ملی خودمان داریم تغییر کرده باشد و انتظار پیروزی را به خاطر تمرینات خوب و بازی های دوستانه مناسب داشته باشیم. اما وقتی متوجه می شویم تکلیف مربی تیم ملی همچنان دوشنبه آینده مشخص می شود و تجربه نشان داده است این دوشنبه ها معمولا یکی، دو ماه و بلکه بیشتر طول می کشند، به این نتیجه می رسیم به همت همه عزیزان مسوول، ظاهرا طبیعتی جدید برای فوتبال کشورمان در حال ترسیم است. می توانیم همچنان مربی تیم ملی نداشته باشیم و بازهم بگوایم بازیکنانمان را بازی های لیگ برتر آماده می کند و در نهایت یک هفته با ابراهیم زاده هم تمرین کنیم و در کویت به میدان برویم. هیچ اتفاقی نمی افتد فقط بهتر است قبل از آن مردم را توجیه کنیم که برای پیروزی تیم ملی کمی بیشتر از قبل دعا کنند تا حداقل طبیعت جدید فوتبال ملی ما، ساخته دست همه عزیزان مسوول با یک آبروریزی خیلی بزرگ ادامه پیدا نکند.

یک تیم مربیگری یازده نفری!

فردوسی پور شورش کرده بود!

حمید نیک نفس که بیشتر به عنوان یک چهره فرهنگی در کرمان مطرح است تا به عنوان مدیر عامل باشگاه مس، وقتی می شنود تماشاگران مس متهم می شوند به دادن شعارهای نژاد پرستانه به سرعت واکنش نشان می دهد.

او می گوید از آنجا که نیروی انتظامی اصفهان سال گذشته به دلایل نا مشخص و با شدت هرچه بیشتر با تماشاگران ما برخورد کرد ما سعی کرده بودیم برنامه خاصی را برای تماشاگرانمان در این بازی ترتیب داده بودیم و این باعث شد که نظم هواداران ما بیشتر از هر بازی باشد. حتی خود من در 5 متری آن ها ایستاده بودم و به هیچ عنوان چنین چیزهایی که گفته می شود به صورت گسترده و هماهنگ از زبان تماشاگرانمان نشنیدم. تماشاگران اصفهانی چیزی در حدود 20 نفر بیشتر نبودند! و این باعث شد که تعداد هواداران ما که با سه دستگاه اتوبوس به اصفهان رفته بودند حداقل چهار برابر آن ها باشد که شاید همین باعث شده بود عده ای حتی به پچ پچ های طرفداران ما هم گوش دهند! نیک نفس در این میان حتی فردوسی پور را هم متهم می کند و می گوید: من به شخصه علاقه وافری به برنامه نود دارم اما شب گذشته از آنجا که فوتبال ما حاشیه به آن صورت نداشت، فردوسی پور کمی نمک و فلفل این قضیه را زیاد کرد و باعث شوری قضیه بیشتر از آنچه که بود شود! اما آنچه که رخ داد این بود که بعد از تمارض دروازه بان ذوب آهن چند تن از تماشاگران مس الفاظی را ظاهرا به کار برده اند که حتی خودشان معنی آن را نمی دانستند و شنیدن حرف های آن ها خیلی قدرت شنوایی بالایی می خواست. من مطمئنم که ناظر بازی هم چیز قابل گزارشی را نشنیده است تا مشکلی برای ما به وجود بیاید. با این حال اگر آقای آذری مدیر عامل باشگاه ذوب آهن معتقد است هواداران ما تخطی کرده اند ما حاضر هستیم به صورت کتبی از آن ها عذر خواهی کنیم. تیم ما خودش چند بازیکن سیاه پوست مثل سکوفانا و اوچه دارد و با این وجود چگونه طرفداران ما می توانند مثل هواداران لاتزیو نژادپرست باشند؟!! نیک نفس که پس از مدت ها آرامش را در تیم خود می بیند بسیار خوشحال است و می گوید: امتیازهایی که در آغاز نیم فصل دوم گرفتیم باعث شد که حاشیه امیت خود را بالا ببریم و با ادامه این روند می توانیم حتی به رتبه های بهتر هم فکر کنیم. ساختار بازی تیم ما توسط قلعه نویی خیلی زود پیدا شد و ما با وجود آن در دور برگشت حرف های زیادی می توانیم برای گفتن داشته باشیم.

برنامه باشگاه مس برای آشتی کنان حجازی و قلعه نویی

آش آشتی کنان در هتل پخش می شود!

باشگاه مس کرمان در نظر دارد یکی از عذاب های طرفداران استقلال را که ظاهرا قرار نبوده است هیچ زمان تمام شود را در شهر خود به پایان برساند و دو چهره شاخص هواداران این تیم را در کرمان آشتی دهد.

از آنجا که تیم های مس و استقلال تهران در هفته سوم دور برگشت در کرمان به مصاف هم خواهند رفت، تقابل ناصر حجازی و امیر قلعه نویی که سال های سال با یکدیگر مشکل داشتند و هر یک در زمان مربیگری خود در استقلال دیگری را متهم به برهم زدن جو تیم می کردند، می تواند از مهمترین اتفاقات این هفته از لیگ برتر باشد که قطعا حواشی زیادی را نیز با خود به دنبال خواهد داشت. بعد از آنکه حجازی مصاحبه ای در حمایت از قلعه نویی برای هدایت تیم ملی می کند، مربی مس را نسبت به حجازی نرم تر می کند و طی گفته های روزهای اخیر خودش از آشتی با مربی سابق خود به شدت استقبال می کند. این اتفاقات باعث می شود که باشگاه مس درصدد اجرای برنامه ویژه ای در روز قبل از بازی دو تیم باشد. برنامه ای که ظاهرا قرار است در یکی از هتل های شهر برگزار شود تا با روبوسی آن ها و فراموش کردن تمامی اتفاقات گذشته، در روز مسابقه هیچ اختلافی میان این حجازی و قلعه نویی نمانده باشد تا آن به تماشاگران دو تیم نیز در روز مسابقه سرایت کند! البته این برنامه هنوز به گوش قلعه نویی نرسیده است و قرار است امروز و پس از بازگشت او به کرمان این برنامه برای او تشریح شود تا درصورت عدم مخالفت قلعه نویی افتخار آشتی دادن دو چهره مطرح استقلال از آن باشگاه مس کرمان شود! از زمانی که قلعه نویی هدایت مس را برعهده گرفته است با پورحیدری در روز بازی با پاس همدان و ذوالفقار نسب در بازی با ذوب آهن که از منتقدان سرسخت او محسوب می شوند آشتی کرده است و اگر آشتی کنان با حجازی در بازی با استقلال تهران هم صورت گیرد باید منتظر هتریک قلعه نویی در این زمینه بود!

سرپرست مس تعارف کرده است!

یک روز پس از آنکه رضا یوسف آبادی سرپرست باشگاه مس اعلام کرد که برای بازی کردن رحمتی در برابر استقلال تحت هر شرایطی، جریمه احتمالی این بازیکن را باشگاه مس پرداخت خواهد کرد، این مسئله توسط باشگاه کرمانی رد شد.

باشگاه مس طی اظهار نظر رسمی در این باره اعلام کرد که این جریان بیشتر یک حاشیه سازی رسانه ای قبل از بازی این هفته دو تیم است و هیچ نامه ای از کمیته انضباطی که دال بر صحت این ماجرا باشد به باشگاه صنعت مس کرمان ارسال نشده است و مسوولین باشگاه استقلال این قضیه را فقط از طریق رسانه ها اعلام کرده اند به همین دلیل باشگاه مس دلیل موجه ای نمی بیند که برای این قضیه اقدامی انجام دهد. ضمن اینکه در صورتی این ماجرا به صورت رسمی مطرح شود و در حالتی بعید رحمتی نیز با جریمه مواجه شود، از آنجا که جریمه او شخصی بوده است باید توسط خود او پرداخت گردد و اظهار نظر سرپرست باشگاه حالت تعارف داشته است! هرچند باشگاه مس اجازه نخواهد داد که این قضیه به این جا ختم شود.

باشگاه کرمانی به باشگاه استقلال تهران توصیه می کند از حساس کردن بیش از اندازه این بازی که به طور قطع به هردو تیم لطمه خواهد زد اجتناب کند و در حالی که باشگاه مس در حال اقدام برای مراسم آشتی دادن قلعه نویی و حجازی است، این باشگاه به دنبال مسائل غیر حرفه ای نباشد و تلاش خود را برای کسب امتیاز از داخل زمین بگذارد. پیش از این باشگاه استقلال تهران شکایتی را علیه سید مهدی رحمتی دروازه بان مس انجام داده بود و او را به دلیل عدم پرداخت مبلغ رضایت نامه خود تهدید به محرومیت کرده بود. این اتفاقات درست قبل از بازی این هفته استقلال تهران و مس در کرمان سبب شد با واکنش تند مسوولین باشگاه کرمانی روبرو شود.    

از سلطان عشق تا کاکا سیاه

تصورش هم مضحک است؛ این‌که کرمانی‌ها بروند و در دیگ جوشان یک ورزشگاه اصفهانی خطاب به دروازه‌بان سیاه پوست حریف فریاد بزنند: کاکا سیاه! «کاکا سیاه» همان «غلام سیاه» نمایش‌های روحوضی خودمان است که دوستش داریم و به عشقش می‌خندیم، یا حتی حاجی فیروز شب عید

هر چه باشد «کاکا سیاه» که بدتر از «شیر سماور» خودمان و خیلی حرف‌های ننوشتنی دیگر که نیست!

تصورش امروز همان‌قدر مضحک است که دیروز هم بود؛ وقتی مربی سابق مس از شعارهای تخریبی تماشاگران از همان بازی اول علیه تیم خودی می‌گفت و حتی وقتی که حاشیه‌های بازی با صباباطری کمر تیم‌ها را می‌شکست و حرمت استان را!

در روزگاری که رییس اتحادیه‌ی فوتبال اروپا می‌گوید:«ورزشگاه‌ها، مسایلی مهم‌تر از فوتبال هم وجود دارد»، ترجیح می‌دهیم ماجرای کاکاسیاه باور نکنیم! استانی که نیمی از ساکنینش در جغرافیای انسانی «جنوبی» قلمداد می‌شوند، استانی که به قول استاد باستانی پاریزی بعد از حمله‌ی مغول «دارالامان» اقلیت‌های مذهبی بوده، استانی که از «بی‌آبی کویری» صبوری و مدارا را آموخته، چگونه می‌تواند نسبت به آن‌چه خود هست ناروایی پیشه کند؟ رنگ پوست عیسی اندوی ـ دروازه‌بان ذوب‌آهن ـ تفاوت زیادی با اهالی جنوب استان و حتی تبار زنگی‌آباد ندارد و بدتر از همه آن‌که فارسی هم بلد است...

تصورش مضحک است اما همین تصورات هم وقتی یکی یکی پیش می‌آیند آن‌وقت رودی می‌شود که همه چیز را با خودش می‌برد، حتی اگر ترجیح بدهیم که باور نکنیم!

وقتی امورات تیم‌مان را از سرناچاری ـ تمام و کمال، بی‌قید و شرط ـ به مربیان تهرانی واگذار می‌کنیم ـ همان‌ها که می‌گویند: در ورزشگاه فولاد شهر چیزی نشنیده‌اند! ـ لااقل می‌شود برای سکوهایش خودمان فکری ‌کنیم تاقلاده‌پاره‌کرده‌یی از فنس‌های پشت‌ نیمکت ورزشگاه  بالا نرود و جد و آباد بازیکنان حریف را پیش‌ چشم‌شان بیاورد! از مدیرانی که سابقه و وجاهت فرهنگی دارند، این اصلا انتظار زیادی نیست.

ورزشگاه‌های ما، «لاروماره را» ساراگوزا نیست که توصیه‌های ضد نژادپرستیِ بلندگوهایش در هیاهوی صدای «میمون، میمون» تماشاگران محو شود و چشم‌های ساموئل‌اتوئوهای سیاه‌‌پوست را پُر و خالی کند. اگر قهرمان نمی‌شویم، لااقل پهلوان باشیم و اگر پهلوان نیستیم لااقل قهرمان‌کُشی نکنیم!

جریان‌سازی عجیبی است! اما وقتی که در ورزشگاه‌ها در دهان اهالی دیار کریمان، شعارهای جدید را می‌کارند: «رو قلب من نوشته: امیر سلطان عشقه» دیگر نمی‌توان به مضحکه خندید یا حتی شعارهای نژاد پرستانه را باور نکرد! قلبی که سلطانِ عشقش امیر قلعه‌نویی باشد، لابد شعار دیروزش هم «کاکا سیاه» بوده...

یک رویا

رویایی که فرا می‌خواندم هنوز

آه، بگذارید این وطن بار دیگر وطن شود

سرزمینی که هنوز آن‌چه می‌بایست بشود نشده است

و باید بشود!

سرزمینی که در آن هر انسانی آزاد باشد

سرزمینی که از آنِ من است

ازآنِ بینوایان، سرخ‌پوستان، سیاهان و من

که این وطن را «وطن» کرده‌اند

لنکستن هیوز ـ شاعر سیاه‌پوست آمریکایی

( افشین اسدی/بام کویر)

ژنرال را به بها دوست داریم نه به بهانه!

بعد از آنکه فرهاد کاظمی یک شکست سنگین دیگر را در کرمان برابر پیکان تهران تجربه کرد و بازهم به عادت قبل خود، بلافاصله تماشاگران مس را عامل اصلی این باخت دانست، همان معدود هواداران این مربی هم متقاعد شدند که دیگر جا برای کار او در کرمان وجود ندارد و همه برای شنیدن نام جانشین او لحضه شماری می کردند.

در کرمان زبان به زبان می چرخید که امیر قلعه نویی به کرمان خواهد آمد، آن هم درست در روزهایی که مربی سابق تیم ملی آلترناتیو تمامی نیمکت های تیم های ناکام باشگاه های ایران بود. در آن زمان همه از این نام استقبال می کردند و انتخاب آن را برای مس بهترین اتفاق ممکن می دانستند. از باشگاه مس نیز خبر می رسید که اگر گزینه داخلی برروی نیمکت مس بنشیند، فقط امیر قلعه نویی خواهد بود. هنوز یک هفته هم از اخراج فرهاد کاظمی نگذشته بود که قلعه نویی با دسته گل در کرمان استقبال شد. در این شهر همه از این اتفاق راضی بودند که درصد زیادی از این رضایت به جدایی قطعی کاظمی از نیمکت مس برمی گشت! قلعه نویی به ورزشگا باهنر کرمان می آید تا بازی مس و مقاومت سپاسی را از نزدیک ببیند. همه او را مربی قطعی مس می دانند اما بعد از اتمام همین بازی که همه به خانه هایشان می روند، شاید مشکلات قلعه نویی در کرمان آغاز می شود. در حالی که همه خود را آماده می کنند تا به باشگاه مس بابت انجام کار ناتمام بسیاری از باشگاه های ایرانی در جذب قلعه نویی تبریک بگویند، از این باشگاه خبر می رسد که قلعه نویی کرمان را ترک کرد و دیگر برای هدایت مس به کرمان نخواهد آمد! این خبر یک شوک بزرگ را در کرمان به وجود می آورد و همه به دنبال علت آن می گردند. هواداران قلعه نویی در کرمان که حساب زیادی برروی آمدن او به کرمان باز کرده بودند جوی را علیه باشگاه راه می اندازند مبنی بر بی کفایتی مسی ها در جذب او. از همان زمان باشگاه مس برای مقابله با این جو وارد میدان می شود و از هر فرصتی برای انداختن توپ در زمین قلعه نویی جهت عدم عقد این قرارداد با این تیم استفاده می کند. تیتر یکی از روزنامه ها که " اگر قلعه نویی به مس می آمد از چاله به چاه می افتادیم" و ذکر دلایلی که همگی قلعه نویی را در نیامدن به کرمان متهم می کرد سبب برگشتن جو به ضرر قلعه نویی می شود و همه را از دست این مربی بابت به سخره گرفتن آن ها عصبانی می کند. در آن سو مهدی محمدی یک نتیجه بسیار خوب را در برابر سپاهان در کرمان می گیرد و از سوی دیگر بوژان ویرا به تهران می آید تا برای هدایت مس وارد مذاکره شود و همه این اتفاقات دست به دست هم می دهد تا کسی از نیامدن قلعه نویی ناراحت نشود! کار برای قلعه نویی تمام شده حساب می شد که ناگهان مجددا نام امیر قلعه نویی به عنوان یکی از سه گزینه نهایی باشگاه برای مربی گری مس مطرح می شود‍!

مجددا شوک بزرگی کرمان را در برمی گیرد. اما اینبار شرایط با بار اول تفاوتی زمین تا آسمان دارد. با توجه به جو ضد قلعه نویی که در شهر به خاطر آن اتفاقات اولیه رخ داده بود هیچ کس از این انتخاب استقبال نمی کند. زمانی نام قلعه نویی به عنوان گزینه نهایی مس مطرح می شود برای همه این تحلیل ساده می شود که "وقتی او متوجه شد به تیم ملی نمی رسد و همه باشگاه ها کادر فنی خود را بسته اند، به دلیل پاره ای از سفارشات قلعه نویی به کرمان می آید!" این تحلیلی بود که در کرمان زبان به زبان می چرخید و به نظر می رسید که همگی ریشه در آن سفر ابتدایی و ناموفق قلعه نویی به کرمان داشت. او در کیش به عنوان سرمربی معرفی می شود و همراه با تیم به کرمان می آید اما هیچ گاه آن استقبال اولیه از او نمی شود. به نظر می رسید تمرینات ابتدایی مس با او آماج حضور تماشاگران مس شود اما جو همچنان علیه قلعه نویی بود و عدم استقبال طرفداران از تمرینات این تیم نیز یکی دیگر از نشانه های اعتراض به این تصمیم بود. قلعه نویی وقتی متوجه شد جو کرمان کاملا علیه اوست که در کنفرانس مطبوعاتی خود دید همه سوالات کرمانی ها حالت حمله به او دارد! اگر او می دانست که سفر اول او به کرمان این همه تبعات سوء برای او دارد هرگز به قول خود حرفه ای گری نمی کرد و آن سفر مجهول را انجام نمی داد چراکه  بعد از آن بود که در افکار عمومی قلعه نویی را در خیلی از امور در کنار فرهاد کاظمی قراردادند تا محبوبیت این مربی به پایین ترین حد خود در کرمان برسد!

اما قلعه نویی وقتی متوجه این شرایط شد، باهوش تر از آن بود که اجازه دهد این جو علیه او بیشتر شود. او در یک برنامه تلویزیونی در شبکه استانی بارها از بازیکنان و مربیان کرمانی تمجید کرد. بیشتر سخنان خود را به تماشاگران کرمانی اختصاص داد و دائما از مهدی محمدی که محبوبیت ویژه ای در کرمان کسب کرده است تشکر کرد! با این حال او می دانست که برگ برنده او بازی مس و پاس در کرمان است و این بازی است که می تواند شرایط را برای او تغییر دهد. برای این بازی کمتر از همیشه تماشاگر آمده است اما آن ها وقتی قلعه نویی از تونل ورزشگاه بیرون می آید هیچگاه او را تشویق هماهنگی نکردند، درست برخلاف دفعه قبل که او در جایگاه ویژه بارها از سوی هواداران تشویق شد. اتفاقات بازی مس و پاس دقیقا همان شد که قلعه نویی دوست داشت. تیم همدانی ضعیف ترین بازی فصل خود را انجام داد. مس هم چندان خوب بازی نکرد اما تجربه ثابت کرده بود که در این بازی ها معمولا اتفاقات به سود تیم قلعه نویی رقم می خورد و همین اتفاق هم افتاد و مس با قلعه نویی در اولین گام با دو گل پاس را شکست می دهد. از دقیقه 50 بازی به بعد که پیروزی مس قطعی به نظر می رسید، شرایط برای قلعه نویی 180 درجه تغییر کرد. ورزشگاه به شدت او را تشویق می کند. او بعد از بازی به اطاق کنفرانس می آید و وقتی لبخندهای خبرنگاران کرمانی که بعد از 74 روز برد تیمشان را دیده بودند می بیند که به نشانه تشکر و تبریک او را در آغوش می گیرند احساس آرامش بیشتری می کند. پیروزی برابر پاس کار خود را برای قلعه نویی کرده بود. پیروزی که بیشتر به یک فرار بزرگ برای ژنرال از برزخی که خواسته و یا ناخواسته بعد از سفر اول او به کرمان و اتفاقات بعد از آن برای او به وجود آمد، شباهت داشت. به طور قطع عدم پیروزی در این بازی می توانست کار قلعه نویی را همانند کاظمی خیلی زود در کرمان سخت کند. سرمربی مس حالا خیالش راحت است که موفق شد آن جو لعنتی را علیه خود در کرمان تا حدود زیادی فروبریزد و این بزرگترین دست آورد پیروزی بر پاس برای او بود. امری که حتی ارزشی بالاتر از کسب سه امتیاز داشت.  

او در اصفهان هم موفق می شود یک امتیاز با ارزش را با خود به کرمان بیاورد. حالا همه ژنرال را در کرمان به بهای واقعی او دوست دارند نه به بهانه! قلعه نویی نشان داد کاربلدتر از آن است که بخواهد برای کار در کرمان زمان زیادی به ضرر خود از دست دهد. مس با او حداقل چند ماه شیرین را پشت سرخواهد گذاشت.    

                                       این جماعت نژاد پرست نیست

بعد از بازی تیم های فوتبال مس کرمان و ذوب آهن سپاهان در لیگ برتر فوتبال ایران و بعد از مصاحبه مسئولان تیم ذوب آهن که اعلام کرده اند تماشاچیان کرمانی علیه یکی دو بازیکن سیاهپوست تیم ذوب آهن شعار نژاد پرستانه سرداده اند موضوع ابعاد زیادی یافته و رسانه های خارج از کشور هم به این موضوع می پردازند.

اما به عنوان یک کرمانی که زمانی به عنوان تماشاگر و زمانی هم به عنوان خبرنگار در استادیوم های فوتبال در کرمان حضور یافته ام بایستی نکاتی را در این زمینه روشن نمایم تا شاید احساس نژادپرست بودن این جماعت کرمانی از ذهن خوانندگان این مطلب زدوده شود.

اصولا شهر کرمان از دیرباز محلی برای زندگی اقوام و اقلیت های مختلف بوده است و کرمانی ها به بهترین صورت در کنار اقلیت های قومی و مذهبی زندگی کرده و پذیرای انها بوده اند.حتی بخش زیادی از مردم جنوب این استان که جمعی از انها نیز در شهر کرمان سکنی گزیده اند رنگین پوستند و ندیده ام که تاکنون مورد بی احترامی نژاد پرستانه قرار گرفته باشند. کرمانی ها حتی در تیم های ورزشی خود پذیرای چندین بازیکن سیاهپوست هستند و از این لحاظ نیز اثبات کرده اند که نژاد پرست نیستند و در حقیقت پذیرای اقوام مختلف بدون توجه به دین، نژاد، ملیت و... آنها هستند.

وجود کلیسایی در مرکز شهر  نشان می دهد که در دوره هایی از تاریخ، کرمانی ها پذیرای مسیحیان نیز بوده و امکانات عبادت آنها نیز فراهم شده است. کلیمیان در مرکز همین شهر عبادتگاه دارند و هیچکس نشنیده است که مثلا زرتشتیان از برخورد مذهبی در این شهر گزارشی داده باشد و همواره آداب و رسوم خود را در کمال آرامش انجام داده اند.نکته دیگر اینکه کرمانی ها سالهای زیادی با وجود مشکلات بسیار پذیرای افاغنه بودند و از جمله معدود شهرهایی بودند که اجازه تاسیس مدرسه ویژه افغانی ها را به این جمعیت مهاجر دادند و در حقیقت نمی توان تصور کرد که هیچکدام از کرمانی ها نژاد پرست باشند و نسبت به قوم و نژاد و دین دیگر حساسیت داشته باشند.

اما... اینکه جمعی از تماشاچیان فوتبال کرمانی در یک مسابقه فوتبال شعاری سر می دهند که از آن تعبیر نژاد پرستی می شود به مسائلی برمی گردد که در استادیوم های فوتبال ایران رایج شده است و به نظر می رسد همه گیر بوده و ربطی به نژاد پرستی و قوم گرایی آنها هم ندارد. این بداخلاقی ها دامن همه از داور و مربی و بازیکن و تماشاچی حریف با هر قومیت و نژادی را گرفته است و البته برخی از تماشاگران کرمانی هم تابع این جو و اوضاع شده اند.متاسفانه از شعارهایی که این روزها در ورزشگاهها سر داده می شود می توان هر تعبیری کرد و این به فرهنگی مربوط می شود که در میان تماشاچیان ورزشی باید اصلاح شود چه این که در تیم حریف چه بی مو باشی، چه وزنت زیاد باشد، چه مسن باشی و در حقیقت هرچه باشی از سفید و سیاه در برخی شرایط متاسفانه مورد حمله لفظی و شعارهای تند تماشاچیان قرار می گیری.

در عین حال این احساس به وجود امده است که رفتار این دسته از تماشاگران بایستی مورد کنکاش همه صاحبنظران و کارشناسان قرار گیرد تا با فرهنگ سازی مناسب از پیش آمد رفتار توهین آمیز در استادیوم های ورزشی جلوگیری شود. مساله ای که باید مورد توجه رسانه های جمعی و حتی ورزشکاران ایرانی هم قرار گیرد تا سهم خود را برای فرهنگسازی مناسب در این زمینه ادا کنند. 

(وحید قرایی)  

دومین المپیک تاریخ کرمانیان

در طول تاریخ چند صد ساله‌ی بازی‌های المپیک تابستانی حضور ایرانیان در این بازی‌ها به نسبت، خیلی طولانی نیست و در این میان سهم کرمانی‌ها محدودتر از آن! کرمان فقط یک‌بار حضور ورزشکارش را در المپیک تجربه کرده بود که آن به سال 1992 و بازی‌های بارسلون بر می‌گشت. یعنی جایی‌که حسین اسلامی در کاروان اعزامی ایران تنها المپیکی تاریخ ورزش کرمان لقب گرفت و توانست نام خود را در مسابقات دوچرخه‌سواری در کنار همه‌ی بزرگان این رشته در آن سال ثبت کند. هرچند اسلامی نتوانست افتخار خود را کامل‌تر کند تا با رفتن برروی سکو موج انفجار افتخار خود را بیشتر کند اما همین‌که در این مسابقات حاضر بود افتخاری برای کرمان حاصل شد که تا سال‌های سال اتفاق نیافتده بود و قرار بود تا سال‌های سال هم اتفاق نیافتد.

اما وقتی در کاروان ایران در المپیک آسیایی دوحه عنوان جوان‌ترین عضو به یک کرمانی رسید فهمیدیم که می‌خواهد اتفاقی بی‌افتد. جالب بود که بازهم دوچرخه‌سواری بود که افتخار کرمانی دیگری برای کاروان ایرانیان رقم می‌زد. فرشید فارسی نژادیان چهره‌ای بود که قرار بود ماموریت غیر ممکن را انجام دهد. در ابتدای امسال و وقتی اهداف کلی ورزش کرمان را به زعم خودمان تبیین می‌کردیم، نوشته بودیم سال 86 از حیث برگزاری مسابقاتی که حکم انتخابی المپیک را دارد یک سال حیاتی است که با آن طلسم 18 ساله‌ی المپیکی خود را بشکنیم. سرانجام این طلسم بازهم توسط دوچرخه‌سواران کرمانی شکسته شد و این‌بار نه یک کرمانی که دو دوچرخه سوار همشهری توانستند تا المپیک رکاب بزنند و اگر دیدید که این تعداد به سه رسید اصلا تعجب نکنید!   

فرشید فارسی‌نژاد و  محمدعلی ورپشتی در مسابقات دوچرخه‌سواری اتریش که حکم انتخابی المپیک را داشت، آن‌قدر خوب رکاب زدند تا با یک رکورد فوق‌العاده که فقط یک ثاتیه با تیم قهرمان جهان یعنی فرانسه فاصله داشت، حتی با وجود کارشکنی آمریکی‌ها در دادن ویزا به آن‌ها برای شرکت در مسابقات جام‌جهانی بتوانند سهمیه‌ی المپیک را کسب کنند و این‌را به طور حتم می‌توان جزو بزرگ‌ترین افتخارات ورزشی استان در دهه‌ی گذشته قرار داد. اگر تیم کرمان می‌توانست به مسابقات جهانی لس‌آنجلس برود به احتمال زیاد این تعداد رکاب‌زنان کرمانی در المپیک گوان جو چین به عدد سه می‌رسید و اصغر ابوحیدری هم می‌توانست سهمیه‌ی ایران در این بازی‌ها باشد. هرچند هنوز شانس حضور برای او هم وجود دارد و شاید جواز حضور او بعد از مسابقات هنگ‌هنگ برای المپیک صادر شود. و این‌گونه کرمانی‌ها با فارسی‌نژاد 18 ساله که شاید جوان‌ترین المپیکی ورزش ایران شود و ورپشتی 23 ساله با ورزش به آسمان رسیدند. و چه بسا بتوانند در طول المپیک حتی سقف شادی کرمانی‌ها را از آسمان هم فراتر دهند.

هرچند رییس ورزش کرمان پیش از این تعداد کرمانی‌های حاضر در کاروان ایران در المپیک چین را در حدود دو برابر این تخمین زده بود اما با این حال می‌توان این‌‌گونه اندیشید که اگر او این سنگ بزرگ را برنداشته بود شاید این دست آورد بزرگ در زمان او رخ نمی‌داد. اما سوال بزرگ در این مقطع این است که چرا باید در طول شصت سال حضور ایرانیان در المپیک سهم کرمان فقط دو دوره باشد؟ و چرا این دو دوره‌ مختص دوچرخه‌سواران باشد؟ این سوالات به خوبی منظور ما را روشن می‌کند که به اندازه‌ی تاریخ ورزش کرمان برای شکار افتخارات بزرگ کوتاهی داشته‌ایم.

دوچرخه‌سواری هم در حالی در کرمان به این افتخار می‌رسد که هنوز دو ما نیست که خبر تلفات جاده‌ای دو تن از دوستان فارسی‌نژاد و ورپشتی را منتشر کردیم. جای شکر باقی است که المپیکی‌های کرمان در پیست تمرین می‌کنند و نه در جاده، آن هم نه در کرمان که در تهران. و این‌که پیست دوچرخه‌سواری کرمان بلاخره در پایان کدام سال به بهره‌برداری می‌رسد، امیدواریم همین امسال باشد.

اما در میان تمامی شادی‌های این افتخار بزرگ پربیراه نیست که گریزی بزنیم به خانواده‌های دو دوچرخه‌سوار قربانی و جوان کرمانی یعنی ایرانمنش و تیرانداز که هیچ بعید نبود در سال‌های آینده خبر رسیدن چرخ آ‌ن‌ها به المپیک را به جای خبر کشته شدنشان چاپ کنیم! و از این بگوییم که در میان تمامی دعده‌های داده شده به آن‌ها در زمان خاک‌سپاری عزیزانشان، تنها تا حدودی وعده‌ی استانداری در اختصاص زمین به آن‌ها برای ساخت خانه عملی شده است و مابقی هم‌چنان همان وعده مانده‌اند. شاید وعده‌دهندگان دوست داشته باشند که خانواده‌های آن‌ها هرروز با پی‌گیری آن‌ها داغ دل خود را در پرپر شدن جوانان‌شان تازه شده ببینند! جالب‌تر این‌که حتی دادگاه فرد ضارب که با پشتوانه‌ی محکم خود! حتی زحمت یک عذرخواهی ساده از خانواده‌های تیرانداز و ایرانمنش را نداده است، برگزار نشده است و تا هفته‌ی گذشته هم‌چنان مراحل دادرسی خود را طی می‌کرد. افسوس که نه فقط قدر آن‌ها که تمام تلاش‌شان شادی ماست را نمی‌دانیم که گاهی همانند آسفالت جاده‌ها قصد عبور از آن‌ها را می‌کنیم!  

( دوستان عزیز به دلیل فشردگی بیش از حد امتحانات در این هفته متاسفاته تنونستم به طور منظم در خدمتتون باشم که ایشالا این نقیصه تا هفته آینده برطرف می شه)

مس هیچ وقت این حریف را نبرده است!

قلعه نویی از حالا به فکر استقلال

مربی تیم مس بعد از پیروزی این تیم در اولین بازی دور برگشت لیگ برتر برابر پاس همدان برای دور نگه داشتن تیم خود از حاشیه ها سعی می کند کمتر صحبت کند!

امیر قلعه نویی معتقد است تیم او بیش از هرچیز به آرامش نیاز دارد تا بتواند در سه هفته ابتدایی دور برگشت امتیازهای لازم را برای جدا شدن از نیمه پایین جدول کسب کند. برای همین حفظ آرامش او سعی می کند کمتر در رابطه با تیم و بازیکنانش قبل از انجام بازی صحبت کند و اظهارنظرهایش را بیشتر به کنفرانس های مطبوعاتی بعد از بازی موکول کند. اما از آنجا که مس در هفته سوم نیم فصل دوم باید در کرمان برابر استقلال تهران صف آرایی کند و از آنجا که قلعه نویی بر سکوت سه هفته ای خود تاکید کرده بود، به نظر می رسد بیشتر تدابیر قلعه نویی برای بازی هفته بیستم برابر استقلال تهران بر می گردد و مربی تیم مس قصد دارد آرامش تیم خود را برای آن بازی مهم حفظ کند. از آنجا که فیروز کریمی مهارت خاصی در راه اندازی جنگ های روانی قبل از بازی ها دارد و همچنین حواشی خاصی که برای رویارویی امیر قلعه نویی با تیم سابقش وجود دارد، قلعه نویی با سکوت خود سعی می کند که بهانه کمتری به دست کریمی دهد تا او با این حربه آرامش تیم مس را برهم نخورد. بازی مس و استقلال در این هفته به واسطه رویارویی قلعه نویی و حجازی می تواند کانون توجهات باشد. به همین دلیل سکوت بهترین راه از سوی مربی مس تشخیص داده شده است. قلعه نویی در کوتاه ترین اضهار نظر ممکن قبل از بازی با ذوب آهن بر قدرت این تیم در خانه تاکید کرد و گفت: ذوب آهن در خانه به راحتی امتیاز نمی دهد اما از آنجا که تیم ما در شرایط خوبی به سر می برد احتمال این که با دست پر از این شهر برگردیم زیاد است چراکه برروی نقاط ضعف و قوت این تیم کار کرده ایم. خوشبختانه بعد از پیروزی اول برابر پاس بازیکنان از نظر روحی و روانی نیز کاملا متحول شده اند و این می تواند کمک بزرگی به تیم ما کند. مس در حالی به مصاف ذوب آهن می رود که در مجموع بازی های لیگ برتر و جام حذفی که برابر این تیم انجام داده است هرگز نتوانسته است تیم اصفهانی را شکست دهد. بازی رفت دو تیم نیز در حالی که تا دقیقه 90 یک بر صفر به سود مس پیگیری می شد با گل وقت های اضافی ذوب آهن با تساوی به اتمام رسید. دیدار این دو تیم در تعیین جایگاه تیم های پایین جدول نقش بسیار تعیین کننده ای را ایفا می کند.

ژنرال اینجوری محبوب می شود

مس كرمان تا قبل از آغاز نيم‌فصل رقابت‌هاي ليگ برتر در 17 بازي به ميدان رفت كه حاصل آن 4 برد، 5 تساوي و 8 شكست بود.‌ نتايج مس را يك بار ديگر و اين‌بار با دقت بيشتر مرور مي‌كنيم؛ 44 برد، 5 تساوي و 8 شكست> و مي‌دانيم كه اين كارنامه برازنده تيمي كه سرمايه‌گذاري قابل توجهي در فوتبال انجام داده نيست.

نمي‌دانيم چرا هروقت بحث پول و سرمايه را پيش مي‌كشيم بعضي‌ها تصور مي‌كنند مي‌خواهيم در كارشان بگذاريم! فرهاد كاظمي هم اتفاقاً چنين تصوري داشت و همواره سرمايه‌گذاري كلان مس كرمان را انكار مي‌كرد و مي‌گفت اين چند ميليارد براي ساير رشته‌هاي ورزشي از جمله پينگ‌پنگ، شنا، وزنه‌برداري، هندبال و... هزينه شده است! باور كنيد سرمايه‌گذاري بهينه در فوتبال عيب و عار نيست و اگر باشگاه مس كرمان نيز به فرض مثال 5 ميليارد در فوتبال هزينه كرده نوش جانش و البته نوش‌جان آنهايي كه بار خودشان رابستند. مشكل مس آنجاست كه اين تيم به اندازه آنچه از آن به عنوان پول و سرمايه ياد مي‌شود قدر و منفعت نديده و 20 امتياز از 17 بازي و احساس خطر سقوط به ليگ سري‌B‌ برازنده چنين تيمي نيست. مردم كرمان، حتي آنها كه مخالف حضور امير قلعه‌نويي در مس كرمان بودند، بايد اين واقعيت را درك كنند و به اين نتيجه برسند كه تنها نماينده اين استان در ليگ برتر وضعيت خوبي نداشت.

تيمي كه حتي نمي‌توانست در كرمان برنده از زمين چمن مصنوعي‌اش خارج شود و آن‌قدر قابليت داشت در خارج از كرمان زنگ تفريح تيم‌هاي ليگ برتري باشد. بدون‌ترديد بعد از 17 هفته و در هفته هجدهم، پيروزي مس كرمان مقابل پاس همدان كه يكي از تيم‌هاي سرسخت و سختكوش ليگ هفتم بوده، شيرين‌ترين برد مس محسوب مي‌شود و اين نشان مي‌دهد كه حضور امير قلعه‌نويي در كوتاه مدت جواب داده است. قلعه‌نويي هر عيب و ايرادي داشته باشد( و هر انتقادي به او وارد باشد) در هر تيمي كار كرده حضورش بي‌تأثير نبوده... حالا كرماني‌ها دارند تأثير مربيگري قلعه‌نويي در مس را به عينه مشاهده مي‌كنند و چه مخالف و چه موافق، پيروزي اين تيم در ديدار با پاس همدان را سكوي پرتاب مس در ليگ برتر مي‌دانند.‌ منتقدان امير قلعه‌نويي كه زمان مربيگري‌اش در استقلال را دوران شكوفايي او تلقي مي‌كنند، هر نكته‌اي را به حضور امير در تيم‌ملي ربط مي‌دهند و از كارنامه قلعه‌نويي در جام ملت‌هاي آسيا ايراد مي‌گيرند.

اگرچه در مورد دوران مربيگري قلعه‌نويي در تيم‌ملي مي‌توان ساعت‌ها بحث كرد و سرانجام گفت 17 بازي و يك شكست مقابل مكزيك در مجموع كارنامه فاجعه‌آميزي نيست. كارنامه قلعه‌نويي در ليگ برتر نيز از استقلال اهواز شروع مي‌شود و سرانجام به استقلال تهران مي‌رسد. آيا امير در اين دو تيم بدكار كرد؟ آيا استقلال اهواز كه بقايش در ليگ مثل يك معجزه بود با امير قلعه‌نويي در ليگ برتر ماندني نشد؟ آيا با استقلال قهرمان جام حذفي نشد؟ آيا به قهرماني و نايب قهرماني ليگ برتر نرسيد؟امير قلعه‌نويي در اين مدت زمان نه خيلي طولاني چكار بايد مي‌كرد كه نكرد؟... و امروز كه او با مس كرمان در اولين تجربه مربيگري در اين تيم نتيجه خوبي گرفته چه بايد گفت؟ آيا قلعه‌نويي بابت تغيير و تحول ايجاد شده در مس كرمان مستحق يك تشكر خشك و خالي از سوي ما نيست؟ واقعاً‌ اين چه مرضي است كه به جان همه ما افتاده؟ ما آدم‌هاي به ظاهر اهل آداب و معاشرت كه هيچ‌كس را قبول نداريم، چرا آنها كه دوست‌شان نداريم را بدون دليل مي‌زنيم؟آيا از زدن و كوبيدن اين و آن لذت مي‌بريم؟ باور كنيد اين اسمش لذت نيست...

(آرتین زهرابی)

ژنرال؛ دو گل

مس کرمان2-0 پاس همدان

ورزشگاه باهنر کرمان، ساعت: 8/15 ، تماشاگر: 4هزار نفر، اخطار: امید خورج( پاس) ، داور: سعید بخشی زاده، محمد رضا ابوالفضلی، مجید ویشگاهی

مس: مهدی رحمتی، مرتضی ابراهیمی، رسول میرطرقی، سکوفوفانا، جلال امیدیان، شاهین خیری، مهدی کیانی ( اوچه 46) یاشا خلیلی، زالدرون ( مورالس 87) فرزاد حسین خانی، مجید خدابنده لو ( رسول نویدکیا 68) مربی: امیر قلعه نویی

پاس: ساندرا تویچ، محمد علوی، اویس جهان کرد ( محسن میرابی 56) اختیارویچ، اوبچا، پوریا غفوری ( علی امینی 92) مصطفی چترآبگون، امید خورج، جواد شیرزاد، یدالله اکبری ( محمد غلامی 58) سعید دقیقی، مربی: وینگو بگوویچ

حتی نشستن امیر قلعه نویی برروی نیمکت مس برای اولین بار هم، نتوانست آنقدر جذابیت ایجاد کند که در یک روز بسیار سرد میان هفته ای بیشتر از چهار هزار نفر در کرمان به ورزشگاه رود تا یکی از کم تماشاگر ترین بازی های مس در کرمان رقم بخورد. با شروع بازی آنچه که بیش از همه خود را نشان می داد این بود که برنده بازی در واقع همان تماشاگرانی بودند که نشستن در کنار بخاری را به ورزشگاه آمدن ترجیح داده بودند! بازی بسیار سرد دو تیم از همان ابتدا لرزش تماشاگران را بیشتر می کرد.

قلعه نویی به وعده خودش مبنی بر تغییر سیستم تیم به 3-5-2 عمل کرد! و دفاع سه نفره مس شاید چشمگیر ترین تغییر مس نسبت به بازی های قبلی خودش بود. ضمن اینکه با غیبت حمید رجبی، شاهین خیری این فرصت را یافت تا پس از هشت ماه دوری از فوتبال مجددا با تیم سابق خود یعنی مس، به طور ثابت لیگ برتر را تجربه کند تا یکی دیگر از دیدنی های این بازی رقم بخورد. آمادگی خوب او که نقش پیستون راست را برای مس بازی می کرد، خیال هواداران را راحت کرد که دوری بلند مدت او از فوتبال به مس لطمه ای نخواهد زد! هوادارن مس که بازی خوب پاس را در برابر استقلال و پرسپولیس به یاد داشتند وقتی دیدند که تیم بگویچ حتی نمی تواند 5 پاس سالم میان خود ردوبدل کند با خیالی راحت تر بازی را نگاه کردند. غیبت حیدری، حنیف عمران زاده و جعفر پور ظاهرا در روند کاری این تیم خیلی تاثیر داشت که تیم پاس هیچ نشانی از آن تیم خوب هفته های آخر دور برگشت نداشت. در برابر پاس، مس نیز  در برنامه های هجومی خود کمتر موفق بود تا همه را به این نتیجه برساند که برای دیدن گل در این بازی تنها باید منتظر یک اتفاق باشند و بیینند کدام تیم از این اتفاق بهتر استفاده می کند. بعد از آنکه پاس در آخرین دقیقه نیمه اول از جدی ترین موقعیت خود استفاده نکرد در دقیقه یک وقت های تلف شده و برروی یک ارسال که از یک ضربه کاشته فرستاده شد، زالدرون با ضربه سر در بهترین دقیقه گل اول تیم خود را به ثمر رساند تا هواداران امیدوار باشند که در نیمه دوم از طریق بازی کمی گرم تر شوند.

با شروع نیمه دوم مس تیر خلاص را خیلی زود به حریف خود شلیک کرد. ورود اوچه بازیکن 23 ساله و جدید مس که به گفته قلعه نویی بهترین بازیکن خارجی لیگ برتر هم خواهد شد، به سرعت تاثیر خود را برای مس نشان داد و پاس او با ضربه سر به زالدرون رسید تا او گل دوم خود و مس را به ثمر برساند تا بعد از مدت ها بتواند خود را در جدول گلزنان لیگ بالا بکشد. این گل سبب شد پاسی که حتی زور حمله کردن را نیز نداشت خیلی زود دست هایش را به نشانه تسلیم بالا ببرد و تماشاگران کرمانی را از کسب یک برد بعد از 74 روز مطمئن کند. بازیکنان مس همچنان توپ را در اختیار داشتند و با کنترل آن زمان را به سود خود تلف کردند. تعویض های بگوویچ نیز نتوانست هیچ تغییری در سبک بازی این تیم داشته باشد تا در روزی که بگوویچ معتقد بود تیم او بدترین بازی فصل خود را انجام داده است، سزاوارانه از مس شکست بخورد. در آن سو قلعه نویی بازگشتش را به فوتبال باشگاهی ایران با یک پیروزی شیرین جشن گرفت. هرچند تیم او چندان خوب بازی نکرد و با دو ضربه سر که از دو ارسال ایستگاهی حاصل شد به پیروزی دست یافت اما او قول داد که بردهای بعدی مس را همراه با بازی زیبا تقدیم هواداران مس کند. این سه امتیاز سبب شد هواداران مس هم خاطرات کابوس وار نیم فصل اول را فراموش کنند و به امید روزهای بهتری به همراه قلعه نویی بمانند.   

یک-صفر:

دقیقه 45:جلال امیدیان ضربه آزاد را از سمت راست به زیبایی هرچه تمامتر برروی دروازه پاس ارسال می کند تا پائولو زالدرون با پرشی دیدنی دروازه حریف را باز کند.

دو- صفر

دقیقه 49: فرزاد حسین خانی اوت بلندی را برروی دروازه پاس می فرستد که اوچه با قامت بلند خود برروی توپ اثر می گذارد تا بازهم توپ در برابر دروازه خالی به زالدرون برسد و مهاجم برزیلی مس با یک ضربه سر دیگر دومین گل بازی را به ثمر برساند تا در جدول گلزنان شش گله شود.

اتفاق ویژه: بازی سرد دو تیم جای هیچ اتفاق ویژه ای نگذاشت. شاید مهمترین اتفاق بازی نشستن امیر قلعه نویی برروی نیمکت مس بود که با تشویق شدید تماشاگران همراه بود. همچنین بازی بسیار خوب دو بازیکن جدید مس یعنی اوچه و شاهین خیری از نکات قابل توجه بازی بود که هوادران مس را نسبت به آینده این تیم بسیار امیدوار کرد. 

بگوویچ: بدترین بازی فصلمان بود

وینگو بگوویچ هنوز باور نمی کند که تیم او در برابر مس تا این حد ضعیف بازی کرده باشد تا با یک باخت بسیار بد نیم فصل دوم را شروع کند.

مربی تیم پاس همدان معتقد است این بدترین بازی تیم او در این فصل می باشد و علت را این گونه تشریح می کند: ما بسیار بدشانس بودیم در زمانی که تیم ما به اوج آمادگی خود رسید به تعطیلات نیم فصل خوردیم و ظاهرا نتوانسته ایم که این آمادگی را برای نیم فصل دوم حفظ کنیم. ما در تعطیلات کمبود مسابقه را احساس کرده بودیم و این یکی از بزرگترین مشکلات ما محسوب می شد. من مطمئن هستم که با انجام مسابقات بیشتر به همان هماهنگی مطلوبمان دست خواهیم یافت. ضمن اینکه غیبت سه مهره اصلی ما نیز دستمان راب رای این بازی بیشتر بست.

بگوویچ تیم مس را شایسته این پیروزی نمی دانست و گفت: به طور کلی دو تیم بازی ضعیف و کسالت باری را نمایش دادند و تیم میزبان نیز نکته خاصی را که بوسیله آن شایسته پیروزی باشد را نشان نداد و تنها برروی دو اتفاق به گل رسید. ضمن اینکه زمین ناهموار نیز سبب شد که هیچ یک از تیم ها نتوانند به اهداف تاکتیکی خود دست پیدا کنند.

قلعه نویی: این تیم ایده آل من نبود

امیر قلعه نویی از کسب اولین پیروزی اش در نخستین همراهی با مس کرمان بسیار شادمان است و آن را حاصل تمرینات خوبی می داند که مهدی محمدی در اردوهای بین فصل با بازیکنان داشته است و سبب شد که آمادگی بدنی بازیکنان حفظ شود.

قلعه نویی ادامه می دهد: من طی ده روز همراهی مس بیشتر سعی کردم که بر روی کارهای روانی تمرکز کنم تا بازیکنان من باور کنند که می توانند پیروز باشند. خوشبختانه امروز از موقعیت هایمان به خوبی استفاده کردیم تا سه امتیاز حساس را کسب کنیم. اما این تیم هرگز ایده آل من نبود و اشکالات بسیاری داشت که من آن به همراه دیگر اعضای کادر فنی آن ها را تا بازی های بعدی برطرف می کنیم تا ضمن بازی های زیبا بتوانیم پیروزی کسب کنیم.

چهار بازیکن مس و پاس در تست دوپینگ

پس از بازی تیم های مس و پاس برای اولین بار در کرمان از بازیکنان تست دوپینگ به عمل آمد.

بعد از بازی دو تیم از هفته هجدهم لیگ برتر شاهین خیری و یاشا خلیلی از مس و امید خورج و محمد علوی از پاس در تست دوپینگ حاضر شدند. ظاهرا مثبت شدن نمونه علی مولایی از مس کمیته ضد دوپینگ را نسبت به بازیکنان تیم مس حساس کرده است که تیم آزمایشی خود را برای اولین بار به کرمان اعزام کرد!

عکس ها: صالح رزم حسینی

شاید جذابیتش بیشتر از آنچه فکر می کنید باشد

تیکه اولیایی به قلعه نویی!

کنفرانس مطبوعاتی قلعه نویی تمام شده بود و او قصد داشت به سالن غذاخوری هتل محل برگزاری کنفرنس برود که در لابی با منصور پورحیدری و کاظم اولیایی که به همراه تیم پاس همدان به کرمان آمده بودند مواجه می شود.

قلعه نویی مجبور می شود که به سمت آن ها برود. او پورحیدری را با گرمای خاصی در آغوش می گیرد اما اولیایی که در برابر او از جایش بلند نشد تنها به یک دست دادن ساده بسنده می کنند. وقتی قلعه نویی از آن ها جدا می شود، اولیایی با صدای بلند می گوید:" ببخشید امیر خان...غرور جوانی اجازه نداد از جا بلند شم...!" قلعه نویی برمیگردد و لبخند تلخی را به او می زند و می رود. احتمالا این گفته قلعه نویی به خاطراتی برمی گردد که این دو در باشگاه استقلال داشتند. یعنی آن زمانی که اولیایی مدیر عامل استقلال بود و قلعه نویی مربی، اما مربی از هر فرصتی برای حمایت از قریب و گرفتن پست اولیایی استفاده می کرد. همچنین منصور پورحیدری نیز چندان در مطبوعات رابطه حسنه ای با قلعه نویی نداشته بود و اگر مربی جدید مس زودتر متوجه می شد که این دو را در لابی هتل خواهد دید شاید مسیر خود را عوض می کرد! به هر شکل همه این اتفاقات شاید به بیشتر شدن جذابیت های بازی هفته هجدهم تیم های مس و پاس همدان که در کرمان برگزار خواهد شد کمک کند! قلعه نویی که پس از کنفرانس مطبوعاتی کرمان متوجه شد فرصت هیچ اشتباهی در کرمان ندارد به پیروزی در این بازی خانگی بسیار نیاز دارد. دیدار رفت دو تیم در همدان با یک گل به سود پاسی ها تمام شد و خیلی ها مشکلات لاینحل کاظمی را در مس از بعد از همین باخت می دانستند. قلعه نویی هرگز دوست ندارد آن مشکلات را تجحربه کند.